
Najbardziej wymagającym etapem w tym projekcie jest konstrukcja i pokrycie dachu. Dach jest podzielony na trzy prawie niezależne części. Każda z części dachu posiada prznajmniej jedną „falę” (połać dachu wygiętą w łuk ) lub wole oko.
W projekcie Henryk wole oko o rozmiarze ponad 5m jest usytuowane w trudnym wykonawczo miejscu. Z jednej strony graniczy z krawędzią dachu, z drugiej z kominem od kominka. Ponadto od przodu krzywizna wolego oka jest wtopiona w łukowe podniesienie połaci.
Jeżeli konstrukcja wolego oka nie będzie przemyślana, woda płynąca przy kominie może powodować przecieki. Zimą natomiast w tym miejscu powstanie stożek śniegu i lodu który prócz powodowania przecieków będzie niszczył uszczelnienie i pokrycie dachu.
Zatem bardzo ważne jest prawidłowe wykonanie konstrukcji wolego oka, tak aby uniknąć tych problemów w przyszłości.
Aby uzyskać piękny efekt po pokryciu dachówką, krzywizny wolego oka i wygięcia połaci muszą się prawidłowo przenikać – tak aby dachówka łagodnie kryła krzywizny i nie „jeżyła się”.
Wszystkie fale łączą się z ozdobną deską wykańczającą okap – tak zwaną „deską czołową”. Jest to deska grubości ok 4cm montowana bezpośrednio do końcówek krokwi. W większej części obwodu dachu jest wykonana z prostych odcinków. Natomiast w miejscach w których połać wygina się w falę, kształt deski czołowej musi być dopasowany do kształtu fali. Aby uzyskać idealny kształt deska czołowa jest w specjalny sposób klejona i profilowana.
Fale dachu głównego zaczynają się narożnikach, przez co skrajna krokiew musi być również wyprofilowana w łuk.
Aby uzyskać zadawalający efekt, łuk nie może być wykonany poprzez dodanie klinowgo kawałka krokwi. Wtedy zamiast łagodnego łuku będziemy mieli wrażenie że dach jest „złamany”. Zatem cała krokiew musi być dokładnie wymodelowana w łuk.